Notes

"Podleśny" zamieszkały w Rożennie par. Wojków (1833 r.)

"Ps. "Kiep", uczestnik wojny obronnej 1939 r., żołnierz Armii Krajowej, chórmistrz.

"Urodzony", dziedzic czwęści wsi Besiekierz Gorzewo.

"Urodzony", ekonon z Oraczewa, par. Witonia -1844 r.

"W służbie ogrodowego ze dworu w Poddębicach..."1816 r.

Do 1910 r. ( ? ) mieszkała z rodziną w Zgierzu, następnie w Dąbrówce. Z mężem, Augustem Kuleszą, miała 8 dzieci: : Kazimierza (1896-1897), Kazimierza (1898-1990), Joannę ( 1900 – 1904 ), Czesława (1903-1974), Piotra (1910-1988), Martę ( ? ), Józefa (1914-2007), Jadwigę ( ur. 1922 ). Marta zmarła, gdy miała 12 lat – jest pochowana w Zgierzu ( grób rodziny Kamińskich ). 

Miejsce urodzenia: Konstantynów £ódzki

Miejsce urodzenia: Smolice

Miejsce urodzenia: Smolice gm. Bratoszewice pow. Brzeziny

Miejsce urodzenia: Smolice gm. Bratoszewice pow. Brzeziny

Miejsce urodzenia: Socha pow. Turek

Miejsce zgonu: Dzier¿oniów

Miejsce urodzenia: Socha pow. Turek

Miejsce zgonu: Wroc³aw

Miejsce urodzenia: Socha pow. Turek

Miejsce zgonu: Wroc³aw

Miejsce urodzenia: Zgierz

Miejsce zgonu: Zgierz

Miejsce urodzenia: Zgierz

Miejsce urodzenia: £ask

Miejsce urodzenia: £ask

Miejsce urodzenia: £ódŸ

https://collections.arolsen-archives.org/en/search/people/1767563/?p=1&s_lastName=asc

Białoskórnik zamieszkały w Zgierzu

Włodarz

Polski inżynier architekt, kartograf, malarz, pisarz, poeta. Major Korpusu Geografów Wojska Polskiego II RP, major Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, awansowany do stopnia podpułkownika. Uczestnik czterech wojen.

"Ochotnik, podchorąży 28 p.p. Strzelców Kaniowskich, poległ w obronie Ojczyzny nad Stochódem dn. 17.IV. 1919 r. przeżywszy 25 lat"

Syn Marcelego Adamczyka - czeladnika i Maryanny z Brzezińskich.

Akt 702/1803

1799 - data urodzenia wg aktu urodzenia corki Karoliny

1802 - data urodzenia wg aktu śmierci -- teoria - syn Apolonii i Mikołaja akt 628

1796 wg aktu urodzenia syna Józefa

1801 wg aktu urodzenia syna Piotra

1802 wg aktu urodzenia Jakoba

Był sołtysem Sobienia w chwili śmierci.

Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej w Aleksandrowie

Nr 51

Chrzestni: Adam Augustyniak, Katarzyna Chyża

Brak info o 4 dzieciach: Józef, Bolesław, dwoje nieznanych. Możliwe urodzenie w parafii Bełdów 1900, 1902, 1904, 1905, ew. 1906.

Arkadiusz Musierowicz. urodził się 12 stycznia 1894 r. w Zgierzu. Był synem Jana Musierowicza i Zuzanny z domu Kulesza. Średnią szkołę ukończył w Łodzi, przejściowo chodził do Szkoły Handlowej Kupiectwa Łódzkiego. Studia rozpoczął w 1912 r. na Wydziale Chemicznym Politechniki Lwowskiej, które przerywa wybuch I wojny światowej. Wznawia je dopiero w roku 1920. Dyplom magistra inżyniera chemika otrzymuje z wynikiem bardzo dobrym w 1923 r. Jego wykładowcami byli m.in. profesorowie: Skupiński, Niementowski, Kostanecki i I. Mościcki.

Lekarz medycyny, wieloletni kierownik Ośrodka Zdrowia w Grotnikach

Była córką Juliany i Franiczka Kozłowskiego, drobnego przemysłowca. W 1913 r. ukończyła siedmioklasowy Zakład Naukowy Wacławy Gołczewskiej-Chrzanowskiej. W 1914 r. zdała w rządowym gimnazjum rosyjskim w Radomiu egzamin z zakresu matematyki na stanowisko tzw. domowej nauczycielki matematyki. W latach 1917-1922 studiowała na Wydziale filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując tytuł doktora filozofii. Równocześnie uczyła w prywatnych szkołach żeńskich (Waligórskiej i im. C. Zyberk-Plater, a w r. 1918/19 w gimnazjum dawniej Tołwińskiej). Od sierpnia 1920 r. do końca r. szkolnego 1924/25 była etatową nauczycielką Państwowego Gimnazjum im. Marii Konopnickiej w Warszawie.
W lipcu 1925 r. wyszła za mąż za inż. architekta Adama Hełm-Pirgo i zamieszkała w Zakopanem. W latach 1925-1939 uczyła języka polskiego i propedeutyki filozofii w Państwowym Gimnazjum w Zakopanem. W roku szkolnym 1935/36 zastępowała chorego dyrektora Stanisława Turowskiego. Po jego śmierci, w okresie 9 VI-31 VIII 1936 r., pełniła obowiązki dyrektora gimnazjum. Od1 września 1939 r., po zajęciu Zakopanego przez Niemców, pełniła obowiązki dyrektora połączonych obydwu gimnazjów (państwowego i prywatnego). 11 XI 1939 r. Niemcy zamknęli gimnazjum i aresztowali 7 profesorów, tj. wszystkich obecnych mężczyzn. Dyrektor Janina Hełm-Pirgowa, wraz z rodziną, otrzymała nakaz opuszczenia powiatu nowotarskiego i zamieszkała w Krakowie. Jej dom "Czerwony Kapturek" przy ul. Chałubińskiego został skonfiskowany.
W latach 1925-1939 publikowała artykuły i felietony w prasie codziennej i pedagogicznej ("Przegląd Pedagogiczny", "Muzeum","Oświata i Wychowanie", "Zrąb"). Opublikowała tomik poetycki Kolorowa sonata (1928) i dwie powieści dla młodzieży:Honor sztubaka(1932, 1938), Zastęp (1933). W r. 1938/39 była prezesem Towarzystwa Przyjaciół Związku Strzeleckiego.
Zmarła na tyfus 20 XII 1940 r. w Krakowie i tam została pochowana.

J. S. Cezak urodził się w 1887 roku w Zgierzu w rodzinie tkackiej. Był uczniem Szkoły Handlowej przy Rynku Kilińskiego w Zgierzu, studiował chemię na warszawskiej politechnice. Z powodu wojny wrócił do Zgierza i podjął pracę jako nauczyciel w swojej dawnej szkole.
W 1919 r. powierzono mu zorganizowanie szkoły handlowej dla „drobnych kupców i pracowników sklepowych”. Szkołę uruchomiono przy ul. Łęczyckiej 5 najpierw jako Państwową Szkołę Kupiecką, by w 1923 r. przemianować ją na Państwową Szkołę Handlową. Samej szkole należy poświęcić osobny wpis, niemniej warto wspomnieć o poglądach na oświatę, jakie Cezak zawarł w swojej pracy „Organizacja szkolnictwa polskiego”. Uważał on, że nie wystarczy nauczać czytania i pisania, ale także „mówienia” - umiejętności poprawnego wypowiadania się, sztuki konwersacji. Nauczyciele powinni dbać o edukację etyczną swoich uczniów, zaś nauka historii powinna być narodowa, ale bez wprowadzania pesymizmu - należy bazować na wzorach pozytywnych, budujących. Istotne były także ćwiczenia fizyczne, np. relaksacyjna gimnastyka śródlekcyjna. Cezak był autorem licznych książek, m. in. podręcznika „Geografia gospodarcza wraz ze statystyką życia współczesnego”.
Jakub Stefan Cezak aktywnie działał także na gruncie samorządu. W Radzie Miejskiej zasiadł po raz pierwszy w grudniu 1918 roku. W II RP był radnym trzech kadencji (w latach 1919-1927 i 1934-36, 1936-39). Początkowo reprezentował endecję, w 1926 r. przeszedł do obozu sanacyjnego. Głównie podejmował oczywiście tematykę szkolnictwa. Krytykował oszczędzanie na oświacie, wskazywał na potrzebę inwestowania w rozwój istniejących szkół. Postulował także m.in. częstsze wymienianie wody w basenie miejskim - ze względów higienicznych. Na mocy jego wniosku przeniesiono place targowe ze śródmieścia na obrzeża miasta i urządzono w tych miejscach skwery zieleni i parki. Dzięki temu Rynek Kilińskiego stał się miejscem reprezentatywnym - usunięto kramy, założono nową nawierzchnię i „zainwestowano” w zieleń.
Wypowiedzi radnego J. S. Cezaka w latach 30. pozbawione już były dawnych emocji, odwołujących się do retoryki nacjonalistycznej. Dzięki swoim kompetencjom, wiedzy i doświadczeniu cieszył się autorytetem także wśród politycznych rywali. Pracował nie tylko w Radzie Miejskiej, ale także m. in. w samorządzie powiatowym, Sejmiku Łódzkim, był prezesem Spółdzielni Spożywców „Samopomoc” czy Banku Przemysłowców Zgierskich.
J. S. Cezak zginął w obozie koncentracyjnym w Gusen w 1940 r. Został jednak zapamiętany jako wychowawca zgierskiej inteligencji, znakomity pedagog i zasłużony samorządowiec. Jego imieniem nazwano kontynuatorkę prowadzonej w międzywojniu szkoły kupieckiej, obecnie jako "Ekonomik" mieszczącej się przy ul. Długiej.

W czasie powstania styczniowego, 10 września 1863, w połowie drogi między Dalikowem a Gajówką (na wschód od Dalikowa), powstańcze oddziały Sokołowskiego, kpt. Stanisława Szumlańskiego i mjra Roberta Skowrońskiego natknęły się na grupę wojsk rosyjskich (3500 piechoty, 2 szwadrony dragonów i 67 Czerkiesów), dowodzonych przez gen. Krasnokuckiego. W bitwie poległo 53 powstańców. 

Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, żołnierz Legionów, poległ w bitwie pod Łowczówkiem 23 grudnia 1914 roku

Absolwent Politechniki Lwowskiej, nauczyciel matematyki w Gimnazjum Towarzystwa Uczelnia w Łodzi, autor podręcznika geometrii, publikacji z zakresu pożarnictwa i ubezpieczeń, tłumacz prac ekonomicznych Fryderyka Engelsa, zmarł podczas wyzwalania obozu w Groß-Rosen;

Nauczyciel, w okresie międzywojennym kierownik Oddziału Szkolnictwa Wydziału Oświaty w Łodzi, po II wojnie światowej naczelnik Wydziału Oświaty w Łodzi.

Zmarł jako więzień polityczny w Troicku ( miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, nad Ujem, przy ujściu Uwielki).

Aktor. Ukończył szkołę handlową w Łodzi (1930), w latach 30-tych grał w Teatrze Popularnym w Łodzi. Po wojnie, w roku 1945 należał do zespołu łódzkiego Teatru Powszechnego, w latach 1945-47 grał w Teatrach Miejskich w Częstochowie. W latach 1947-48 występował w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie. Od roku 1948 do końca życia związany był ze scenami warszawskimi: Teatrem Rozmaitości (do 1950, 1975-77), Dramatycznym (1950-75). Po przejściu na emeryturę w 1977 nadal występował w Teatrze Rozmaitości do 1984. W latach 1986-89 występował gościnnie w warszawskim Teatrze Kwadrat. Był związany z radiowym słuchowiskiem "W Jezioranach" od początku jego istnienia.

Piotrurodził się w 1910 r. w Dąbrówce. Uczył się ogrodnictwa i sadownictwa u swego wuja Bolesława Kuleszy w Łowiczu.  Mieszkał w Dąbrówce w domu, który sam wybudował na działce odziedziczonej po swoich rodzicach. Prowadził ogrodnictwo szklarniowe i na niewielką skalę pszczelarstwo. Dwukrotnie się żenił, ale własnych dzieci nie miał. Druga żona, uboga wdowa, wniosła mu w posagu swego dorosłego syna i została wdową po nim. Po śmierci Piotra, syn owej wdowy przejął całość dorobku życia Piotra, w tym schedę po jego rodzicach.  Piotr umarł w Dąbrówkach w 1988 r. w wieku 78 lat.

1885
23 listopada - 20 grudnia. Przed sądem carskim w Warszawie odbywa się proces 29 członków partii „Proletariat", wśród których są zgierzanie. Jan Pietrusiński zostaje skazany na karę śmierci, Teofil Bloch na 16 lat katorgi, Kazimierz Tomaszewski na 15, Jan Helszer na 13, Leon Degórski na 10 i Stanisław Bugajski na 8 lat katorgi.

1885
23 listopada - 20 grudnia. Przed sądem carskim w Warszawie odbywa się proces 29 członków partii „Proletariat", wśród których są zgierzanie. Jan Pietrusiński zostaje skazany na karę śmierci, Teofil Bloch na 16 lat katorgi, Kazimierz Tomaszewski na 15, Jan Helszer na 13, Leon Degórski na 10 i Stanisław Bugajski na 8 lat katorgi. 

akt nr 102/1849 Zgierz

akt nr 126/1851 Zgierz, trzeba sprawdzić!

Akt nr 91/1887 Ozorków, par. kat.

Akt ur. 195/1890, Zgierz, par. kat.

Akt ur. 293 spisany w 1865 r. w Zgierzu

Akt ur. 43/1844 Zgierz, rz.-kat.

Akt ur. 805/1895 Paraia św. Jana w Warszawie

Był synem nieznanego z nazwiska ojca którego adoptował Bolesław Łuniewski po ślubie z Joanną w 1900 roku

Akt urodzenia spisano w 1865 roku w Zgierzu (1865/290)

Akt zgonu nr 36/1857

Zgłaszający:

Antoni Potemski l. 50